Ένα παραθαλάσσιο χωριό, δύο αδέρφια και μια ελιά που λέγεται Πατρίνια
Η ιστορία αυτού του λαδιού δεν ξεκινά σε μια αίθουσα συνεδριάσεων αλλά σε μια πλαγιά πάνω από τον Κορινθιακό Κόλπο, όπου το χωριό Μελίσσι παράγει ελιές για περισσότερο χρόνο από όσο θυμάται κανείς. Ο Θάνος και ο Πάνος Κλουτσινιώτης μεγάλωσαν ακούγοντας για αυτή τη συγκομιδή από μακριά, μέχρι που ένα Νοέμβριο επέστρεψαν σπίτι και μπήκαν κατευθείαν στο παιχνίδι. Η ιδέα ήρθε στον Θάνο και τον Πάνο Κλουτσινιώτη μετά από μια επίσκεψη στον τόπο καταγωγής τους, το παραθαλάσσιο χωριό Μελίσσι, όπου έπεσαν θύμα της συγκομιδής της ελιάς. Αυτό που βρήκαν εκεί - καλάθια με ελιές που μόλις ωρίμαζαν, οικογενειακά χέρια που κινούνταν γρήγορα πριν ωριμάσουν οι καρποί, η ιδιαίτερη σιωπή ενός ελαιώνα που εργαζόταν - έγινε ο λόγος που υπάρχει η Λαδολέα.
Θα μπορούσαν να είχαν κρατήσει τα πράγματα απλά και να πουλήσουν ό,τι τους έδιναν τα δέντρα. Αντ' αυτού, επικεντρώθηκαν σε γηγενείς ποικιλίες, συλλέγοντας τον καρπό όσο ήταν ακόμα άγουρος και πράσινος, ώστε να του προσδώσουν τις πιο εκφραστικές του νότες. Αυτό το μπουκάλι είναι το πιο ήσυχο, πιο χαριτωμένο από τα αποτελέσματα: ένα μονοποικιλιακό λάδι φτιαγμένο εξ ολοκλήρου από ελιές Πατρινίας , μια ποικιλία που προέρχεται από αυτό το τμήμα της Κορινθίας και σπάνια εμφανίζεται εμφιαλωμένο μόνο του.
Πού Φυτρώνει
Οι ελιές για αυτό το λάδι προέρχονται από το Μελίσσι, ένα παραθαλάσσιο χωριό στην Κορινθία, στην Ελλάδα, όπου οι ελαιώνες κατεβαίνουν προς το νερό και ο θαλασσινός αέρας κινείται συνεχώς μέσα από τα δέντρα. Δεν είναι το εντυπωσιακό, ορεινό τοπίο με αναβαθμίδες που θα μπορούσατε να φανταστείτε από άλλα ελληνικά έλαια - είναι ένα πιο ήπιο έδαφος, κοντά στην ακτή, και αυτή η εγγύτητα φαίνεται στο ποτήρι. Η Πατρίνια είναι μια ποικιλία που ανταποκρίνεται σε αυτό το ιδιαίτερο φως και τον αλμυρό αέρα με απαλότητα παρά ένταση, που είναι ακριβώς ο χαρακτήρας που οι αδελφοί Κλουτσινιώτη ήθελαν να αποτυπώσουν παρά να διορθώσουν.
Μια πρώιμη, σκόπιμη συγκομιδή
Κάθε απόφαση εδώ βασίζεται στη γεύση. Ο καρπός συλλέγεται σε μια πρώιμη συγκομιδή τον Νοέμβριο, πολύ πριν οι ελιές σκουρύνουν και μαλακώσουν με την ωρίμανση. Η πρώιμη συγκομιδή σημαίνει λιγότερο λάδι ανά δέντρο και περισσότερη δουλειά για τους συγκομιστές — η παραγωγή είναι χαμηλότερη σε αυτό το στάδιο, αλλά οι ελιές προσδίδουν μια πιο φρουτώδη και πιο έντονη νότα που απλά δεν μπορεί να ανακτηθεί από καρπούς που συλλέγονται αργότερα μέσα στην εποχή για λόγους ευκολίας. Είναι το είδος του συμβιβασμού που έχει νόημα μόνο αν ο πραγματικός στόχος είναι η γεύση, όχι η απόδοση.
Από εκεί, οι ελιές αλέθονται την ίδια μέρα, απαλά και χωρίς θερμότητα. Το λάδι πιέζεται εν ψυχρώ στους 27°C και αφήνεται αφιλτράριστο, επομένως τίποτα από τον φυσικό χαρακτήρα του καρπού δεν αφαιρείται ή δεν αραιώνεται για χάρη ενός πιο καθαρού μπουκαλιού. Αυτό που παίρνετε είναι το λάδι όπως υπάρχει κατευθείαν από το πέτρινο πιεστήριο - θολό στη νεότητά του, ζωντανό και εντελώς αυτόνομο.
Τι γεύση έχει
Ρίξτε αυτό το λάδι και το πρώτο πράγμα που θα παρατηρήσετε είναι η συγκράτηση. Το άρωμα είναι λεπτό και γλυκό, με νότες μπανάνας και φρέσκων βοτάνων, και το χρώμα είναι ένα ελαφρύ, απαλό χρυσό αντί για το βαθύ πρασινοχρυσό ενός πιο στιβαρού ελαιολάδου. Στον ουρανίσκο παραμένει απαλό — δεν υπάρχει σχεδόν καθόλου από την πιπεράτη γεύση που τραβάει το λαιμό και χαρακτηρίζει πολλά ελληνικά εξαιρετικά παρθένα έλαια. Αντίθετα, υπάρχει μια απαλή στρογγυλάδα, μια ελαφριά γλυκύτητα και η ίδια φυτική τόνωση που διαρκεί από τη μύτη μέχρι το τελείωμα. Οι γευσιγνωστικές σημειώσεις από ανεξάρτητους κριτικούς περιγράφουν παρόμοια έλαια Patrinia ως έλαια που εμφανίζουν απαλό φρουτώδη χαρακτήρα με λουλουδάτα και κουκουναρένια αρώματα, ελαφρώς φυτικά στον ουρανίσκο με νότες ραπανιού — ένα προφίλ που έχει σχεδιαστεί για να τονίζει την απόχρωση και όχι για να ανακοινώνει την επίδρασή του.
Αυτό είναι ένα λάδι για πιάτα που θα εκφοβίζονταν από κάτι πιο δυναμικό. Ρίξτε το, άψητο, πάνω από ψητό λευκό ψάρι, λαχανικά στον ατμό, ένα απλό μπολ γιαούρτι με αγγούρι ή ένα πιάτο με μαλακό τυρί και μέλι. Ταιριάζει σε συνδυασμό με ήπιες γεύσεις - λαχανικά, ψάρι, λευκό κρέας και μια ελαφριά βινεγκρέτ - το είδος του μαγειρέματος όπου θέλετε το λάδι να μαλακώσει και να ολοκληρώσει ένα πιάτο αντί να το ανταγωνιστεί. Ολοκληρώνεται επίσης όμορφα περιχυμένο κατευθείαν πάνω από ζεστό ψωμί χωρίς να προστεθεί τίποτα άλλο, αφήνοντας το άρωμα μπανάνας και βοτάνων να σταθεί από μόνο του.
Ο Αμφορέας, Επανασχεδιασμένος
Κοιτάξτε το αγγείο πριν καν το ανοίξετε και θα δείτε ένα μικρό αρχαιολογικό εύρημα. Η συσκευασία από τερακότα της Ladolea παίρνει το σχήμα της από τον Αρύβαλλο , ένα αρχαίο κορινθιακό αγγείο που χρονολογείται από το 700 π.Χ., γνωστό για τη χρήση του από τους Ολυμπιονίκες που άλειφαν το σώμα τους με ελαιόλαδο πριν αγωνιστούν. Είναι μια εντυπωσιακή λεπτομέρεια μόλις το καταλάβετε: αυτή ακριβώς η περιοχή παρήγαγε και χρησιμοποιούσε ελαιόλαδο στην τελετουργική και αθλητική ζωή πριν από σχεδόν τρεις χιλιάδες χρόνια, και η συσκευασία στον πάγκο σας σήμερα είναι μια άμεση, σκόπιμη αναφορά σε αυτή την καταγωγή και όχι μια διακοσμητική πινελιά δανεισμένη από το πουθενά.
Η επιλογή υλικού είναι επίσης απολύτως πρακτική. Η αδιαφανής επιφάνεια της τερακότας εμποδίζει τη διείσδυση του φωτός, γεγονός που βοηθά στη διατήρηση των αρωμάτων του λαδιού — το φως και η θερμότητα είναι οι δύο δυνάμεις που θαμπώνουν ένα φρέσκο λάδι πιο γρήγορα, και ο πηλός λύνει και τα δύο προβλήματα πιο κομψά από ό,τι θα μπορούσε ποτέ το φιμέ γυαλί. Ούτε ο σχεδιασμός έχει περάσει απαρατήρητος από τον έξω κόσμο: η συσκευασία της Ladolea έχει λάβει διεθνή αναγνώριση, συμπεριλαμβανομένου ενός βραβείου επικοινωνίας Red Dot και ενός Silver Pentaward για την ιδέα του αμφορέα.
Ποιος το έφτιαξε αυτό
Πίσω από την ετικέτα βρίσκονται δύο αδέρφια που μοιράζονται τη δουλειά με τον τρόπο που κάνουν συχνά αδέρφια με διαφορετική εκπαίδευση. Ο Πάνος, χημικός μηχανικός, επιβλέπει την παραγωγή και τον ποιοτικό έλεγχο, ενώ ο Θάνος, εκπαιδευμένος στα οικονομικά, διαχειρίζεται την επιχειρηματική πλευρά. Το μοντέλο τους είναι ασυνήθιστο με την καλή έννοια: αντί να έχουν οι ίδιοι την ιδιοκτησία κάθε ελαιώνα, συνεργάζονται απευθείας με επιλεγμένους παραγωγούς ελιάς, προσφέροντας συμβουλευτικές υπηρεσίες και σεμινάρια, ώστε οι καλλιεργητές να μπορούν να επικεντρωθούν αποκλειστικά στη σωστή καλλιέργεια των ελιών, ενώ η Ladolea αναλαμβάνει την ευθύνη για την εξαγωγή και όλα τα στάδια της διαδικασίας. Είναι μια συνεργασία που βασίζεται στην εμπιστοσύνη και προς τις δύο κατευθύνσεις, και αυτό φαίνεται στη συνέπεια αυτού που καταλήγει στην κατσαρόλα.
Η ίδια η καλλιέργεια γίνεται χωρίς συντομεύσεις. Οι ελιές συλλέγονται με το χέρι και καλλιεργούνται χωρίς φυτοφάρμακα ή συνθετικά χημικά, μια προσέγγιση που κοστίζει περισσότερο σε εργασία, αλλά αφήνει τον καρπό - και το λάδι που παράγεται από αυτόν - πιο κοντά σε αυτό που πραγματικά παρήγαγε η φύση.
Φέρνοντάς το στο τραπέζι σας
- Ως τελικό λάδι — ρίξτε γενναιόδωρα μια κουταλιά πάνω από ψητή τσιπούρα, βραστά σπαράγγια ή ένα πιάτο φρέσκιας φέτας λίγο πριν το σερβίρισμα.
- Σε ελαφριά βινεγκρέτ — ανακατεμένη με λεμόνι και μια πινελιά μουστάρδας για ένα ντρέσινγκ αρκετά λεπτό ώστε να μην κατακλύζει τα μαλακά μαρούλια ή τα μυρωδικά.
- Παράλληλα με ψωμί και μέλι — ένας απλός, σχεδόν στοχαστικός τρόπος να γευτείτε τον χαρακτήρα της μπανάνας-βοτάνων με τους δικούς του όρους.
- Ως δώρο — ο αμφορέας από τερακότα από μόνος του το καθιστά ένα κομμάτι που αξίζει να το δωρίσετε, και η ιστορία πίσω από αυτό δίνει σε κάθε οικοδεσπότη ή οικοδέσποινα κάτι πραγματικά ενδιαφέρον για να συζητήσει στο τραπέζι.
Γιατί αυτό το μπουκάλι πρέπει να έχεις στο ράφι σου
Δεν υπάρχει έλλειψη ελαιολάδου στον κόσμο, και ένα μεγάλο μέρος του έχει ελάχιστη γεύση. Αυτό που κάνει αυτό το ελαιόλαδο να αξίζει να το αναζητήσετε είναι το άθροισμα των μικρών, συνειδητών επιλογών: μια ποικιλία που οι περισσότεροι παραγωγοί παραβλέπουν, μια πρώιμη και λιγότερο κερδοφόρα συγκομιδή που επιλέγεται αποκλειστικά για τη γεύση, μια κρύα, απαλή πίεση που διατηρεί το λάδι αφιλτράριστο και πιστό στον εαυτό του, και μια συσκευασία που μετατρέπει ένα λειτουργικό δοχείο σε ένα μικρό κομμάτι κορινθιακής ιστορίας που μπορείτε να κρατήσετε στο χέρι σας. Δύο αδέρφια έφτιαξαν αυτό το κρασί από ένα μόνο απόγευμα στον ελαιώνα της οικογένειάς τους, και κάθε μπουκάλι από τότε είναι μια προσπάθεια να εμφιαλωθεί το ίδιο συναίσθημα - η ιδιαίτερη σιωπή μιας συγκομιδής Melissi, που χύνεται απαλά και μοιράζεται.
